Inmiddels bestaat onze club al heel wat jaartjes en heeft het al een behoorlijke geschiedenis opgebouwd. Veel markante gebeurtenissen zijn de revue gepasseerd. Hoogtepunten en sommige minder plezierige gebeurtenissen uit het verleden behoren tot de geschiedenis van MVV’58.

MVV58 is op een bijzondere manier ontstaan. De heer Speldekamp, destijds politieagent in Meteren, werd regelmatig geconfronteerd met kapotte ruiten in de toenmalige Lagere school aan de Schoolstraat als gevolg van voetballende jongeren. Op zijn initiatief werd er in 1957 een speelveld gevonden, waar naar hartenlust kon worden gevoetbald. Dit sloeg zo aan dat in 1958 werd besloten een voetbalclub op te richten. Met name de heren G. Duisterhof en Henk van Wijk hadden plannen een club op te richten. zij zochten contact met Joop van Manen, die zich in 1956 als directeur van de ASCOT stomerij met dit bedrijf in het dorp had gevestigd. Hij werd de voorzitter van het eerste MVV’58 bestuur, dat natuurlijk eerst op zoek moest naar een geschikt veld.

Trainen kon, tot de start van de huizen- en scholenbouw, aan de Lindelaan en bij de in aanleg zijnde Rijksweg 15. Maar een geschikt terrein voor competitievoetbal was iets anders. Uiteindelijk bracht de zondagclub Opijnen uitkomst. Op dat buitendijkse veld zou MVV’58 in 1959 zijn eerste competitieschreden doen. Een ledenvergadering gaf hiervoor groen licht. Het bestuur bestond, naast voorzitter Van Manen uit de heren Meulstee, Berendse, Duisterhof en De Wildt. Na het overlijden van de heer Duisterhof nam de heer Grandia diens rol als penningmeester over en nog weer later werd de Wildt door de Kock opgevolgd. Linus van Wijk was de grote voorman van de elftalcommissie. Hij charterde her en der spelers, zorgde voor vervoer en arrangeerde een dichte bak van een vrachtwagen als kleedruimte.

In Opijnen moesten eerst de koeienvlaaien van het veld worden gehaald om te kunnen spelen, maar dat mocht de pret niet drukken. Na de wedstrijd stond er een pomp om je te wassen en bood café de Ruiter bovenaan de dijk vertier voor de welbekende derde helft. MVV’58 zette in 1959 met twee elftallen, dus de eerste stappen in de afdeling Dordrecht. Die afdeling kende toen, in verband met de vele buitendijkse velden in onze regio een zomercompetitie van maart tot november. Het bestond uit twee onderafdelingen Gorkum en Dordrecht. Gezien de geografische ligging speelde MVV58 in de onderafdeling Gorkum. De standaardelftallen en lagere teams speelden toen nog gewoon onderling in competitieverband met elkaar. Het voetbal zelf mocht er zijn. MVV’58 eindigde in 1959 meteen op de tweede plaats achter Ameide. Speler/trainer Cees van Santen knalde tegen Leerdam Sport zelfs de doellat dwars door de midden. Vanuit de lagere klasse van de onderafdeling stootte de Meterense club snel door naar hogere regionen.

Met medewerking van de Nederlandse Hervormde Kerk kwam na overleg met de kerkvoogdij in 1960 het vermaarde Jan Klaas hof terrein aan Den Bommel (waar nu de benzinepomp staat) in eigen dorp ter beschikking. De leden zorgde voor het egaliseren van dit terrein en op Pinkstermaandag 6 juni
1960 kon met een 7-1- zege op Leerdam Sport in een speciaal duel het nieuwe onderkomen halverwege het seizoen worden geopend. Na het begin met een provisorische Koek en Zopietent voor Wijn Hol werd later een voormalige directiekeet omgetoverd tot kantine. Deze werd eerst door Wijn Hol, later door Gerrit IJzerman en daarna langdurig door Ries Peterse gerund. De inventaris en het servies werd voor een habbekrats gekocht op een openbare verkoping in Zierikzee. De bestuurskamer was zelfs in het bezit van een heus doorgeefluikje voor de consumpties vanaf de bar.

Ondersteund door luid schallende tophits uit die tijd kon MVV’58 zijn opmars beginnen. Op 24 september 1960 resulteerde dat meteen in een eerste kampioenschap in de 3e klas na een daverende 11-0 zege op Peursum 2 en daarna promotie naar de tweede klas. GJS was de grote titelconcurrent die slechts 1 punt achterbleef. In Dalem verloor Meteren nog met 3-2 van GJS 2 maar thuis was de revanche met 10-2 verpletterend.

Tijdens de beginjaren werd er overigens erg veel gescoord. Wat te denken van een uitslag van 12-1 bij MVV’58 -Herovina met 7 goals van Cees van Santen. Dat was geen uitzondering. In 1959 maakte MVV’58 in 18 duels 89 goals en in het kampioensjaar 1960 zelfs 117. Dat is 6,5 doelpunt per wedstrijd.

Cees van Santen en Gijs van Empel waren in de beginjaren de onbetwiste topscoorders. Het kampioenschap betekende niet direct promotie. Daarvoor moest eerst gestreden worden met Ameide 2, de kampioen van de andere 3e klas. In 1961 deed Peter Veldhoven zijn intrede in het bestuur als vice voorzitter. Een medewerker van zijn bedrijf maaide ook het gras van het sportveld. Ook werd er een jeugdbestuur aangesteld. Dat wijzigde echter frequent van samenstelling. Pas later in de jaren 60 toen Toon Ganzeman, die begin 1962 tot het seniorenelftalcommissie toetrad, de kar ging trekken begon ook deze belangrijke tak van de vereniging te groeien. Voorlopig concentreerde de aandacht zich echter op de senioren van MVV’58, dat ook leden uit Est en Geldermalsen trok. In 1962 waren er al 4 seniorenteams.

MVV’58 liet zich in 1961 in de 2e klas al direct sterk gelden. Met Arkel en LRC streed men om de titel. Het 1-1 gelijkspel in de drukbezochte laatste thuismatch op 25 november tegen concurrent LRC kostte MVV’58 de kans op kampioenschap. Na een 1-0 achterstand door een ongelukkig moment kwam een goed spelend MVV’58 niet verder dan de gelijkmaker van Dick Baggerman. Met 35 punten uit 22 duels hadden ze net 1 punt tekort. LRC en Arkel eindigde samen bovenaan met 36 punten. Pas na twee beslissingswedstrijden viel op 17 februari 1962 de beslissing ten gunste van Arkel dat in Vuren met 2-1 van LRC won.

De uitwedstrijden naar Leerdam waren berucht om de incidenten. Bij Leerdam sport brak Wim Versteeg, de opa van de trainer van onze MO20 Patrick van de Hurk, zijn been. En ook in die tijd kwam voetbalvandalisme al voor. Er waren gebeurtenissen waar de vereniging niet altijd trots op was. Het ongeslagen kampioenschap van MVV’58 in september 1962 was natuurlijk een groot succes, al was de wedstrijd zelf een dissonant. MVV’58 zond vol zelfvertrouwen alle uitnodigingen al van tevoren de deur uit, had de ASCOT zaal voor het feest al gereed en de muziek stond al opgesteld. Echter een kwartier voor tijd stond Vuren wel met 3-1 voor. Uiteindelijk werd de wedstrijd toch gewonnen met 4-3. Henny van Vuuren scoorde in de slotfase het winnende doelpunt met zijn hand, maar de scheidsrechter keurde de goals niet af. De vooraf al voorgevallen schermutselingen, waarbij ook het publiek zich niet onbetuigd liet, hadden blijkbaar veel indruk op hem gemaakt. De hele regio was er vol van en het leidde zelfs tot een ingezonden brief in de regionale pers. Er kleefde dus aan de kampioenmatch tegen Vuren de smet van enige onsportiviteit. Maar dat MVV’58 met uiteindelijk 73 goals in 20 wedstrijden de titel verdiende stond buiten kijf.

MVV’58 debuteerde in 1963 in de hoogste klasse van de regio Gorkum. Na enkele moeilijkheden om zich te handhaven, eindigde het team als tiende. Het tweede elftal promoveerde naar de 2e klas en hield het daar twee seizoenen vol.

Clubs waren vaak gespannen om in Meteren te spelen, vanwege het sterke voetbal en het vurige publiek. Hans Blom, een bekende middenvelder, droeg bij aan deze reputatie.

In 1964 kende MVV’58 een slecht seizoen door een keepersprobleem. Het team eindigde onderaan, maar ontsnapte aan degradatie. In 1965 kreeg de defensie versterking, wat leidde tot een sterke opmars en een vijfde plaats. Een incident tegen een scheidsrechter leidde tot sancties en wedstrijden zonder publiek.

Dick Baggerman werd penningmeester en Luc van Kuilenburg secretaris. De club bouwde stenen kleedkamers en breidde het veld uit. Diverse evenementen, zoals een sterrenparade en het JanKlaashoftoernooi, werden georganiseerd om geld in te zamelen.

In 1966 eindigde MVV’58 als derde in de competitie, mede dankzij topschutters Henny van Vuuren en Wim Vogelzang. Het team won dat jaar ook het JanKlaashoftoernooi.

1967 was een gloriejaar waarin alle drie seniorenteams kampioen werden. MVV’58 promoveerde naar de 4e klas KNVB na spannende beslissingswedstrijden tegen Roda Boys 2.

Door de overgang naar het KNVB winterseizoen viel het KNVB debuut pas op 31 augustus 1968. Het startte in Haaften met een gelijkspel, maar verloor verder alle uitwedstrijden. In de zeer belangrijke wedstrijd won het team nog met 1-0 van een veel sterker Haaften dat via A. van der Wal in eigen doel scoorde. Haaften moest door dit verlies de titel aan Spirit laten. Door gelijkspel tegen Be Fair van mededegradatiekandidaat Schoonhoven had het verblijf in de KNVB maar 1 jaar geduurd.

In 1969-1970 keerde MVV’58 dus terug in de 1 e klasse van de afdeling Dordrecht. Die afdeling was inmiddels ook op een winterschema overgegaan en had een splitsing tussen de regio Gorcum en Dordrecht opgeheven. Er waren nu aparte klassen voor standaard elftallen. MVV eindigde in de middenmoot en de enige echte uitschieter was de 4-0 thuiszege op het besneeuwde veld , tegen het sterke Everstein. ASH werd op 13 mei 1970 in Meteren door een 4-1 zege kampioen. Everstein
promoveerde eveneens na een in Leerdam met 2-0 gewonnen beslissingsmatch tegen Tricht. Topscorer bij MVV was de nieuwe Rob Goethals.

Tijdens de competitie van 1970-1971 klopte MVV’58 onder trainer Henk van der Heijden weer aan de poort van de KNVB. De laatste competitiematch tegen rivaal Asperen trok veel publiek. Bij een zege zou MVV kampioen geworden zijn, maar moest dit overlaten aan Asperen. MVV’58 werd 2 e en mocht spelen voor een promotieplaats. Het werd op het veld van Stedoco tegen HSV’61 tot twee keer toe, ook na verlenging gelijkspel. Via strafschoppen werd uiteindelijk verloren.

Vanaf 1972 begon de terugval. Na een zwakke start, volgde nog wel een herstel en een sterke eindsprint. Maar meer dan middenmoot werd het niet. Gijs van Empel behaalde nog 1 keer de gedeelde 1 e plaats op de topscorerlijst. Hij nam op 10 juni 1972 in een speciaal duel met een Betuws streekteam tegen het Bondselftal van de afdeling Dordrecht afscheid. Gijs is altijd de clubicoon van de club gebleven.

In de periode 1972-1975 waren er matige resultaten. Met het seizoen 1974-1975 als dieptepunt. Er was besloten in de afdeling Dordrecht een hoofdklasse in te stellen. Hiervoor zouden zich, naast de kampioen van de 2 e klasse (Leerdam Sport) de nummers 2 tot en met 6 van de beide 1 e klasse plaatsen. Meteren zat hier niet bij.

Met de komst van trainer Daan Netten en spelers Johan van Zuydam en Gerard Schuurman keerde het tij. Na een matige start kwam de ploeg enorm op dreef en bleef 15 wedstrijden op rij ongeslagen. Nog lang in het geheugen bleef het overlijden van een MVV’58 supporter in de slotfase van de competitie tijdens de busreis naar de uitmatch tegen VVAC. Die partij werd uiteraard afgelast. Op 1 mei werd Meteren kampioen met een 1-0 thuiszege tegen Kerkwijk. Hierdoor kwam MVV’58 in de hoofdklasse.

In het jaar 1976-1977 kwamen er een aantal nieuwe spelers. De broers Frans en Piet Diks en Nico Zeeman en raakte het team behoorlijk ingespeeld in deze klasse. Het 2e jaar in de klasse verliep aanvankelijk niet succesvol. Halverwege het seizoen stond het team op een voorlaatste plaats. Hierop werd besloten de sterke a junioren ploeg naar het 1 e elftal over te hevelen. Spelers als Maarten Visser, Bauke Planting, Alex van Wijk en Mart Kerkhof deden hun intrede. Vanaf toen werd er nog maar 1 wedstrijd verloren en werd de 5 e plaats behaald. Het jaar erop bleef het in de middenmoot.

MVV’58 kende een sterke tweede helft in het seizoen 1981-1982 en eindigde als vierde, met Alex van Wijk als topscorer. In 1982 verhuisde de club naar een nieuw complex en vierde in 1983 het 25-jarig bestaan. Na het stoppen van keeper Maarten Visser in 1983-1984, werd Goof de Jongh weer de vaste doelman. MVV’58 werd dat seizoen ongeslagen kampioen in de nieuwe district Zuid 1.

Het debuut in de 3e klasse in 1985-1986 verliep moeizaam, maar het seizoen 1986-1987 begon sterk en eindigde op een gedeelde eerste plaats na tien wedstrijden. Na de winterstop zakte het team echter terug naar de vierde plaats.

In 1987 werd een zelfgebouwde tribune geopend. Na een kleurloos seizoen vertrok trainer Hans Paymans. In 1990-1991 leidde Arie Brouwer MVV’58 naar een derde plaats en bijna promotie. Ook in het volgende seizoen behaalde MVV’58 de nacompetitie maar promoveerde niet.

In 1994-1995 promoveerde MVV’58 naar de 2e klasse via een spannende nacompetitie. Het seizoen 1995-1996 was moeilijk en eindigde met het overlijden van ere-voorzitter Toon Ganzeman. In 1996-1997 kon MVV’58 zich niet handhaven in de 2e klasse.

In 1998 vierde MVV’58 het 40-jarig bestaan, maar degradeerde uit de 3e klasse. In 1999-2000 werd MVV’58 kampioen van de 4e klasse onder trainer Hans van Gameren. Het verblijf in de 3e klasse was echter kort.

Onder het bewind van Rob Verweij reikte het seizoen erna niet verder dan de middenmoot. In 2003-2004 nam MVV’58 de periodetitel over van Kampioen GDC. Met een mager gelijk spel 2-2 en later een verlies tegen WNC was het gedaan.

In het volgende seizoen greep het team naast alle prijzen en eindigde 2005-2006 in een anti climax. Op wonderbaarlijke wijze behaalde MVV’58 de nacompetitie. Echter had het in Spijk tegen SVS’65 een offday met een 6-0 verlies. De mooie thuiswinst 4-1 tegen Herovina maakte het des te schrijnender.

Eindelijk werd in 2006-2007 de promotie wel behaald. MVV was voordien lange tijd de rivaal van Herovina, maar dat ging er toch met het kampioenschap vandoor. Op paaszaterdag hield MVV ze nog even van het kampioenschap af te houden door winst met 2-0, maar op paasmaandag pakte Herovina alsnog tegen well de titel. MVV nam hierdoor de eerste periodetitel over. Na een 0-0 thuis tegen Rijswijkse Boys en een 1-5 zege in Vuren, Met liefst 34 goals was Leon de Ritte de absolute topscorer. Ferry van de Wall maakte er 13 maar mocht na onreglementair uitkomen niet meer meedoen. Het kostte MVV 3 verliespunten en een schorsing voor captain Gert van Doorn.

De rentree in de 3^e klasse weer in 2007-2008 een ontgoocheling. Behoudens een laat maar verdiend 1-1 in Tricht leverden verder alle uitwedstrijden een nederlaag op. Latere mooie thuiszege zetten onvoldoende zoden aan de dijk. De laatste strohalm werden niet gegrepen.

In maart 2019 overleed clubicoon en ere-lid Gijs van Empel. Een laatste eerbetoon zou het winnen van het kampioenschap zijn. En dat lukte. Na 10 jaar promoveerde MVV uit de 4^e klasse. In mei 2019 werd het team onder leiding van Robin Berendse kampioen in de 4^e klasse. Na een fraaie reeks van 19 ongeslagen wedstrijden moest de thuismatch tegen Kerkwijk worden gewonnen. Vanwege een verwachte royale zege van concurrent Brakel moest MVV winnen. Na een hal uur opende Remco Knoop de score met een prachtige omhaal. Deze magere marge bleef lang staan, totdat Dominic Cromerford de verlossende 2-0 scoorde en het kampioenschap veilig stelde.

Ook het dames- en meisjesvoetbal bij MVV’58 heeft een rijke historie. Al eind 1971 is er met deze nieuwe tak van de vereniging gestart. Henny van Stuijvenberg had na haar waterpolo carrière een nieuwe uitdaging gevonden en was de grote animator en aanvoerder van het damesteam. Aanvankelijk werd er door het publiek sceptisch tegen aangekeken maar dat veranderde rap toen de successen kwamen. En dat was al snel. Na een daverende 11-0 zege in de eerste competitiewedstrijd thuis tegen Herovina op donderdag 27 april 1972, werd anderhalve maan later het kampioenschap behaald. Er werd toen op doordeweekse avonden gespeeld. Riet van de Berg, die als 14 jarige uit Gameren na Meteren kwam, na het lezen van de advertentie in een regionale krant, was met 28 doelpunten de onbetwiste topscorer.

Ondanks een krappe bezetting promoveerde het team in 1973 naar de 1^e klas. Dit was de hoogste klas in de afdeling Dordrecht. Vier jaar achter elkaar eindigde de dames op de 3^e plaats.

Riet van de Berg was de vedette. Ze werd in 1973 al uitverkoren voor het selectieteam van de afdeling Dordrecht, dat in mei zelfs kampioen van het district West werd. Riet van den Berg ging hoger spelen bij Vriendenschaar en later bij RKTVC, waarmee ze de beker en nationale titel behaalde.

Ook in 1976 draaide het team goed, maar door zwangerschappen en vertrek van speelsters was het team helaas te klein. Net zo abrupt dat het in 1977 was gestopt, is het in 1983 weer opgestart. Met 2 meisjesteams was er in 1984 alweer een damesteam in de 3^e klas. Het team werd voorjaarskampioen en de meisjes eindigden op de 2^e plaats. De meisjes veroverden in 1987 de lentetitel. Helaas vertrok Marjan Heinen de topscorer naar Tricht en even verdween het meisjesvoetbal. De dames gingen wel door en dankzij Gina de Jongh werd het team in 1987 kampioen. Waarna het team promoveerde naar de 2^e klas, waarin het 6 jaar op rij speelden. Als gedegen middenmoter wist MVV’58 te blijven handhaven, totdat Gina de Jongh naar Tricht vertrok en het team moest worden teruggetrokken. Met het in 1991 opgerichte meisjesteam werd MVV de periode te overbruggen. Het meisjes junioren team werd in 1995 kampioen en vormde de basis voor het, voor de derde keer van start gaande damesteam.

Begin jaren zestig werd begonnen met de jeugdafdeling bij MVV’58. De start verliep moeizaam. De samenstelling van de jeugdleiding onderging veel wijzigingen nadat in 1962 een eerste jeugdbestuur werd samengesteld. Toch mochten de resultaten er zijn. In 1963 werden de eerste teams al kampioen. Eind jaren zestig begon de jeugdafdeling, onder leiding van Toon Ganzeman te floreren. Tot in de jaren 90 was er een jeugdbestuur met een eigen budget en moest het zelf de broek ophouden. Dat lukte onder andere door mandarijnen verkoop en allerlei activiteiten. Toen begin jaren 80 de shirtsponsoren zijn intrede deed, was MVV de eerste club, die al zijn jeugdelftallen met shirtreclame had lopen. Met name Iez Blitz ging alle bedrijven langs om te sponsoren. Van al het geld werd o.a. een lichtinstallatie voor het tweede veld aangeschaft. Ook werd er een busje gekocht voor vervoer van de jeugdelftallen door Gijs Blom. Jarenlang is Joop Keij jeugdbestuurslid geweest en heeft hij menig lid getraind. Hij trainde samen met Hakkert,  op de woensdagmiddagen de F jeugd. Hij kende alle jeugdleden. Na 40 jaar bestaan had MVV’58 7 jeugdteams. In 2008 waren dit er 20 en inmiddels is dit aantal nog steeds gegroeid naar 26 teams. Hiermee is MVV’58 de grootste club van gemeente West Betuwe.

Bij het 58 jarig bestaan had de club 27 teams. Al deze spelers staan in het voetbalplaatjesalbum van 2015-2016. Te samen met de vrijwilligers van de club.

(tekst en muziek Appie van Oort)

Ik ga jullie vertellen hoe dit cluppie hier ontstond
Wat wit gekalkte lijnen en wat palen in de grond
Een clubtenue gekozen, dat werd dus blauw en zwart
En zo ging in de jaren ons MVV van start

Een start zonder problemen, zo heeft het moeten zijn
We moesten nu alleen nog maar op zoek naar een terrein
De Lindelaan was aardig. Opijnen zelfs tof
Maar we waren pas tevree met ons terrein op Jan Klaashof

Refrein:
Ik maak geluid voor MVV
Ons kloppend blauwe hart neemt heel de wereld met zich mee
Ik maak geluid voor MVV
Met opgestroopte mouwen en de kousen naar benee
Je kan van alles gaan proberen, winnen hier dat valt niet mee
Want iedereen hier om ons heen die maakt geluid voor MVV
Mèteren!!!

Vanaf het eerste fluitsignaal bestormden wij de top
We brachten alle tegenstanders vlotjes naar de strop
En na een jaartje wennen wist ons cluppie wat te doen
En werd al in het 2e jaar terecht de kampioen

Al was men in die jaren niet altijd even lief
Een echte mannensport, venijnig spel, maar wel sportief
De rug gerecht, de borst vooruit en stevig aan de bak
De tegenstanders voelden zich zo nooit op hun gemak

Refrein:
Ik maak geluid voor MVV
Ons kloppend blauwe hart neemt heel de wereld met zich mee
Ik maak geluid voor MVV
Met opgestroopte mouwen en de kousen naar benee
Je kan van alles gaan proberen, winnen hier dat valt niet mee
Want iedereen hier om ons heen die maakt geluid voor MVV
Mèteren!!!

In Meteren is een ieder overdwars en eigenwijs
Een ander vindt dit raar, maar wij stellen het op prijs
Die eigenschap die hoort bij ons en gaat van jong naar oud
En daarom is dit clublied aan ons allen toe vertrouwd

Er zijn in al die jaren heel wat helden opgestaan
Ik noem u toch geen namen, iedereen staat hier vooraan
Want waar je ook vandaan komt, ieder gaat ons aan het hart
Dat komt omdat je zingt voor onze club van blauw en zwart

2x Refrein:
Ik maak geluid voor MVV
Ons kloppend blauwe hart neemt heel de wereld met zich mee
Ik maak geluid voor MVV
Met opgestroopte mouwen en de kousen naar benee
Je kan van alles gaan proberen, winnen hier dat valt niet mee
Want iedereen hier om ons heen die maakt geluid voor MVV
Mèteren!!!