.
.

Historie

Voetbalclub MVV’58 uit Meteren bestaat inmiddels al ruim meer dan 50 jaar. In deze periode hebben zich vele meer of minder spraakmakende gebeurtenissen voorgedaan op en rond de Meterse voetbalvelden. In deze rubriek vind je diverse belangrijke gebeurtenissen en alledaags feitjes uit de historie van onze voetbalclub.

Uit de oude doos

Inmiddels bestaat onze club al heel wat jaartjes en heeft het al een behoorlijke geschiedenis opgebouwd. Veel markante gebeurtenissen zijn de revue gepasseerd. Inmiddels wordt op de site al een mooie geschiedenis opgebouwd van de laatste jaren. Echter de hoogtepunten en sommige minder plezierige gebeurtenissen uit het verleden behoren ook tot de geschiedenis van MVV 58.
Daarom gaan we regelmatig wat geschiedenis plaatsen uit om de website zo volledig mogelijk te maken. Heeft u mooie foto’s uit het verleden, die een plekje verdienen op de site? Mail ze dan naar webmaster@mvv58.nl. De historie kunt u later terugvinden onder het tabblad clubinfo/historie.
MVV58 is op een bijzondere manier ontstaan. De heer Speldekamp, destijds politieagent in Meteren, werd regelmatig geconfronteerd met kapotte ruiten in de toenmallige lagere school aan de Schoolstraat als gevolg van voetballende jongeren. Op zijn initiatief werd er in 1957 een speelveld gevonden, waar naar hartelust kon worden gevoetbald. Dit sloeg zo aan dat in 1958 werd besloten een voetbalclub op te richten. Met name de heren G. Duisterhof en Henk van Wijk hadden plannen een club op te richten. zij zochten contact met Joop van Manen, die zich in 1956 als directeur van de ASCOT stomerij met dit bedrijf in het dorp had gevestigd. Hij werd de voorzitter van het eerste MVV’58 bestuur, dat natuurlijk eerst op zoek moest naar een geschikt veld.
Trainen kon, tot de start van de huizen- en scholenbouw, aan de Lindelaan en bij de in aanleg zijnde Rijksweg 15. Maar een geschikt terrein voor competitievoetbal was iets anders. Uiteindelijk bracht de zondagclub Opijnen uitkomst. Op dat buitendijkse veld zou MVV’58 in 1959 zijn eerste competitieschreden doen. Een ledenvergadering gaf hiervoor groen licht. Het bestuur bestond, naast voorzitter Van Manen uit de heren Meulstee, Berendse, Duisterhof en De Wildt. Na het overlijden van de heer Duisterhof nam Grandia diens rol als penningmeester over en nog weer later werd de Wildt door de Kock opgevolgd. Linus van Wijk was de grote voorman van de elftalcommissie. Hij charterde her en der spelers, zorgde voor vervoer en arrangeerde een dichte bak van een vrachtwagen als kleedruimte.
In Opijnen moesten eerst de koeienvlaaien van het veld worden gehaald om te kunnen spelen, maar dat mocht de pret niet drukken.Na de wedstrijd stond er een pomp om je te wassen en bood cafe de Ruiter bovenaan de dijk vertier voor de welbekende derde helft. MVV’58 zette in 1959 met twee elftallen dus de eerste stappen in de afdeling Dordrecht. Die afdeling kende toen, in verband met de vele buitendijkse velden in onze regio een zomercompetitie van maart tot november. Het bestond uit twee onderafdelingen Gorkum en Dordrecht. Gezien de geografische ligging speelde MVV’58 in de onderafdeling Gorkum. De standaardelftallen en lagere teams speelden toen nog gewoon onderling in competitieverband met elkaar.
Het voetbal zelf mocht er zijn. MVV’58 eindigde in 1959 meteen op de tweede plaats achter Ameide 2. Speler/trainer Cees van Santen knalde tegen Leerdam Sport zelfs de doetlat dwars door de midden. Vanuit de lagere klasse van de onderafdeling stootte de Meterense club snel door naar hogere regionen.
Met medewerking van de Nederlandse Hervormde Kerk kwam na overleg met de kerkvoogdij in 1960 het vermaarde JanKlaashofterrein aan Den Bommel in eigen dorp ter beschikking. De leden zorgde voor het egaliseren van dit terrein en op Pinkster-maandag 6 juni 1960 kon met een 7-1- zege op Leerdam Sport in een speciaal duel het nieuwe onderkomen halverweg het seizoen worden geopend. Na het begin met een provisorische koek en zopietent voor Wijn Hol werd later een voormalige directiekeet omgetoverd tot kantine. Deze werd eerst door Wijn Hol, later door Gerrit Ijzerman en daarna langdurig door Ries Peterse gerund. De inventaris en het servies werd voor een habbekrats gekocht op een openbare verkoping in Zierikzee. De bestuurskamer was zelfs in het bezit van een heus doorgeefluikje voor de consumpties vanaf de bar.
Ondersteund door luid schallende tophits uit die tijd kon MVV’58 zijn opmars beginnen.
Op 24 september 1960 resulteerde dat meteen in een eerste kampioenschap in de 3e klas na een daverende 11-0 zege op Peursum 2 en daarna promotie naar de tweede klas. GJS was de grote titelconcurrent diie slechts 1 punt achterbleef. In Dalem verloor Meteren nog met 3-2 van GJS 2 maar thuis was de revanche met 10-2 verpletterend.
 Tijdens de beginjaren werd er overigens erg veel gescoord. Wat te denken van een uitslag van 12-1 bij MVV’58 -Herovina met 7 goals van Cees van Santen. Dat was geen uitzondering. In 1959 maakte MVV’58 in 18 duels 89 goals en in het kampioensjaar 1960 zelfs 117. Dat is 6,5 doelpunt per wedstrijd. Cees van Santen en Gijs van Empel waren in de beginjaren de onbetwiste topscoorders. Het kampioenschap betekende niet direct promotie. Daarvoor moest eerts gestreden worden met Ameide 2, de kampioen van de andere 3e klas.
In 1961 deed Peter veldhoven zijn intrede in het bestuur als vice voorzitter. Een medewerker van zijn bedrijf maaide ook het gras van het sportveld. Ook werd er een jeugdbestuur aangesteld. Dat wijzigde echter frequent van samenstelling. Pas later in de jaren 60 toen Toon Ganzeman, die begin 1962 tot het seniorenelftalcommissie toetrad, de kar ging trekken begon ook deze belangrijke tak van de vereniging te groeien. Voorlopig concentreerde de aandacht zich echter op de senioren van MVV’58, dat ook leden uit Est en Geldermalsenn trok. In 1962 waren er al 4 seniorenteams.
MVV’58 liet zich in 1961 in de 2e klas al direct sterk gelden. Met Arkel en LRC streed men om de titel. Het 1-1 gelijkspel in de drukbezochte laatste thuismatch op 25 november tegen concurrent LRC kosste MVV’58 de kans op kampioenschap. Na een 1-0 achterstand door een ongelukkig moment kwam een goed spelend MVV’58 niet verder dan de gelijkmaker van Dick Baggerman. Met 35 punten uit 22 duels hadden ze net 1 punt tekort. LRC en Arkel eindigde samen bovenaan met 36 punten. Pas na twee beslissingswedstrijden viel op 17 februari 1962 de beslissing ten gunste van Arkel dat in Vuren met 2-1 van LRC won.
De uitwedstrijden naar Leerdam waren berucht om de incidenten. Bij Leerdam sport brak Wim Versteeg, de opa van huidige eerste speler, Patrick van de Hurk zijn been. En ook in die tijd kwam voetbalvandalisme al voor. Er waren gebeurtenissen waar de vereniging niet altijd trots op was. Het ongeslagen kampioenschap van MVV’58 in september 1962 was natuurlijk een groot succes, al was de wedstrijd zelf een dissonant. MVV’58 zond vol zelfvertrouwen alle uitnodigingen al van tevoren de deur uit, had de ASCOT zaal voor het feest al gereed en de muziek stond al opgesteld. Echter een kwartier voor tijd stond Vuren wel met 3-1 voor. Uiteindelijk werd de wedstrijd toch gewonnen met 4-3. Henny van Vuuren scoorde in de slotfase het winnende doelpunt met zijn hand, maar de scheidsrechter keurde de goals niet af. De vooraf al voorgevallen schermutselingen, waarbij ook het publiek zich niet onbetuigd liet, hadden blijkbaar veel indruk op hem gemaakt. De hele regio was er vol van en het leidde zelfs tot een ingezonden brief in de regionale pers. Er kleefde dus aan de kampioensmatch tegen Vuren de smet van enige onsportiviteit. Maar dat MVV’58 met uiteindelijk 73 goals in 20 wedstrijden de titel verdiende stond buiten kijf.
Zo debuteerde MVV’58 al in 1963 in de 1e klas. Dat was toen de hoogste klasse in de regio Gorkum vol met sterke ploegen. Inmiddels was Cees van Santen gestopt en had MVV’58 eerst enige moeite zich te handhaven. Maar vooral Gijs van Empel en Henny van Vuuren bleven regelmatig scoren. Na een eerste zeg in het vijfde duel tegen Nivo Sparta nestelde MVV’58 zich in de middenmoot. Uiteindelijk eindigde ze als tiende met 22 punten uit 24 duels. Opmerkelijk was het succes van het tweede elftal van MVV’58 dat naar de 2e klas promoveerde en het daar temidden van tal van standaardteams twee seizoenen uithield.
Veel clubs waren in de beginjaren dan ook extra gespannen om naar Meteren te komen. Dat lag niet alleen aan het sterke en produktieve voetbal maar ook aan de hardheid en de rol van het soms heethoofdige publiek. De watervlugge middenvelder Hans Blom was in de wijde omtrek bekend en niet alleen om zijn goede voetbalkwalitieiten.
Het jaar 1964 werd een slecht seizoen. Er werd nog wel volop gescoord door Gijs van Empel en Henny van Vuuren. Maar Meteren had een keepersprobleem doordat de ervaren doelman Gradus Koenen met voetbal moest stoppen. Piet Laus en Huib Verbeek stonden voor de ondankbare taak hem op te volgen. Meteren won slechts een uitmatch en eindigde samen met Noordeloos onderaan. Beide teams bofte echter dat er in dat seizoen geen degradatie was. Dit hield verband met de versterkte promotie naar de KNVB. Hiervan maakten toen kampioen Haaften, Nivo Sparta, Altena en GJS gebruik. Van dit kwartet ploegen wist overigens alleen Haaften in Meteren te winnen.
In 1965 kreeg de Meterense defensie meer kracht met de komst van Cor van Kranenburg en keeper Goof de Jongh. Die laatste werd meer dan 10 jaar de steunpilaar voor MVV’58. De start van het competiejaar in 1965 was zwak ondanks een knap gelijkspel bij LRC. Thuis werd een turbulente partij tegen Schelluinen verloren. Een excess tegen de scheidsrechter in Meteren leidde zelfs tot sancties, die de landelijke pers haalde. Het bestuur was zelf zo verstandig direct te beslissen om 3 wedstrijden zonder publiek te spelen. En een speler werd voor 5 jaar geschorst. Na dit zwakke begin ondernam MVV’58 echter een enorme opmars, die zelfs tot de tweede plaats reikte. Toen kwam dat jaar het oppermachtige LRC naar Meteren en maakte met 1-2 een einde aan alle MVV’58 illusies. LRC werd ongeslagen kampioen en MVV’58 eindigde als 5e.
Ondertussen was Dick Baggerman penningmeester geworden en nam Luc van Kuilenburg de taak van secretaris over van Jan Berendse. Tevens had MVV’58 zelf een stenen kleedkamer gebouwd. De kerkvoogdij was bereid gevonden een extra stukk grond aan te kopen, zodat het eerst veel te smalle veld in 1965 de voor de KNVB vereiste afmetingen kreeg. Tevens werden er lichtmasten geplaatst.
In de eerste helft van de jaren 60 was er een ongekende organisatielust een van de kenmerken van mVV’58. Dit alles om de kas van de vereniging te kunnen spekken, voor de benodigde voorzieningen. In de veiling in Geldermalsen werd voor 1600 mensen een heuse sterrenparade met o.a. de toen populaire Mounties georganiseerd. Ondanks de enorme belangstelling van het met bussen van heinde en verre aangevoerde publiek was er geen financiele winst, omdat er geen bier mocht worden geschonken.
Vele bekende artiesten, zoals de toen als play-back/bandparodist beginnende Andre van duin werden voor een gezellige MVV’58 feestavond naar Meteren gehaald. Ook werden er allerlei manifestaties tijdens en rondom het polulaire JanKlaashoftoernooi georganiseerd. Het toernooi had aantrekkingskracht op vele goede regionale voetballers en vele scheidsrechters kwamen graag naar Meteren.
In 1966 werd de stijgende lijn weer voortgezet. In een lange competitie met 24 duels eindigde MVV’58 op een mooie 3e plaats, achter kampioen Arkel en Peursum. Opvallend was dat Wim Vogelzang (onze welbekende slager) zich dat jaar achter Henny van Vuuren bij de Meterse topschutters nestelde. En dat Cees van Santen nog een rentree maakte. Het was ook het enige jaar dat MVV’58 het eigen JanKlaashof toernooi wist te winnen. Vooral in de eerste tien jaren trok dit toernooi zeer veel publiek.
1967 werd een gloriejaar. Alle 3 de seniorenteams werden dat jaar kampioen. MVV’58 steunde inmiddels op de hechte defensie van Goof de Jongh en de libro Jan van Meeteren als uitblinker. Goof de Jonghstopte in een belangrijke wedstrijd in Leerdam, na een staking in de slotseconden een penalty bij een 0-1 voorsprong, waarna de wel benutte rebound buiten het laatste fluitsignaal vervallen werd verklaard, met alle compotie van dien. MVV’58 eindigde samen met Roda Boys 2 bovenaan. Twee beslissingswedstrijden eindigde in een regenachtig Herwijnen ook na verlenging met 1-1 onbeslist. het doelpunt gemiddelde moest de doorslag geven. Dat was van MVV’58 net iets beter dan dat van Roda Boys 2. Zo bereikte MVV’58 voor het eerst in hun bestaan de 4e klas KNVB.
Wordt vervolgd